Looninflatie, hoe gaat u ermee om?

27 februari 2020
Blog

Bij vrijwel elk gesprek dat ik voer met klanten komt de factor arbeid ter sprake. Specifieker: meestal gaat het over het vinden van en de kosten van personeel. Die kosten zijn de laatste jaren fors gestegen. Bijstorten van pensioenen, Private Aanvulling WW (PAWW), vervallen van de cafetariaregeling, extra uitbetalen van overuren en loonrondes zorgden voor een aanzienlijke loonkostenstijging. Wat dit in de praktijk betekent, daar was ik benieuwd naar.

Portretfoto van Frans van Wanrooij
Neem contact op met:
Frans van Wanrooij Senior agrarisch bedrijfsadviseur
Looninflatie, hoe gaat u ermee om?

Stijging van loonkosten, maar geen prijsverhoging

Bij een teler in de voedingstuinbouw heb ik gekeken naar de stijging van de loonkosten de afgelopen jaren. Een medewerker – we noemen hem even Daan – is alleen met de loonrondes meegegaan. Daan maakte geen promotie en in de loonschalen veranderde niets. Van deze medewerker stegen de loonkosten de laatste vijf jaar met 7,4%, waarvan de laatste drie jaar het meest. De arbeidsproductiviteit van Daan steeg niet mee. Als werkgever hoop je dan natuurlijk dat de prijs van je product wel is gestegen. Maar niets bleek minder waar. De prijs van het geteelde product bleef exact gelijk. Tijd voor een prijsverhoging dus, want niemand houdt deze situatie financieel lang vol.

Verborgen inflatie

Een veel gehoorde opmerking is dat afnemers niet genegen zijn hun prijzen te verhogen. Een van de redenen is dat de kosten voor personeel bij afnemers of in de volgende schakel gestegen zijn en dat daardoor de prijs van het product bij de primaire sector niet kan of mag stijgen. Maar hoe moeten we dan een volwaardige sector overhouden? Inflatie wordt op deze wijze verborgen gehouden. Afnemers en supermarkten moeten inzien dat een betere prijsvorming in de primaire sector uiteindelijk ook voor hen belangrijk is. Alleen zo hebben ze de zekerheid van een goed en eerlijk product.

Bundel de krachten

Wat kan de sector doen om een betere prijs te bedingen? In eerste instantie adviseer ik de krachten te bundelen. Terug dus naar de aloude coöperatie of samenwerking met collega-producenten. Degene die het beste is in onderhandelen, mag het gesprek aangaan met afnemers. Dat kan verdeeldheid voorkomen. Ketenvorming is ook een mogelijkheid, om de opbrengsten in de keten eerlijk(er) te verdelen. Kijkend naar het aantal afnemers van agrarische producten dat in de Quote 500 staat, is het de vraag of dit een haarbare kaart of slechts een utopie is. Een ander idee: zorgen voor een lagere kostprijs. Nóg efficiënter produceren dus! Dit laatste is waarschijnlijk de meest voor de hand liggende oplossing. Toch denk ik dat het op dit moment voor de sector cruciaal is om ook de andere twee opties serieus te bekijken. 

Een goede voorbereiding

Gaat u onderhandelen, zorg dan voor een degelijke voorbereiding. Met welke loonkostenstijging heeft u het afgelopen jaar te maken gehad? En is de productie per arbeidskracht gestegen? Wijs uw afnemer nadrukkelijk op de loonkostenstijging waarmee u maken heeft; ook uw afnemer wordt hiermee op dit moment geconfronteerd. Hoe beter u zich voorbereidt, hoe sterker u staat in de onderhandelingen en hoe groter de kans op succes. Daarover gesproken: succes!

Meer weten?

Wilt u meer weten over het bedingen van een goede prijs? Neem dan contact op met Frans van Wanrooij, senior agrarisch bedrijfsadviseur, via telefoonnummer 06-22924300 of stuur Frans een e-mail.

Wilt u meer weten over dit onderwerp? Onze specialist helpt u graag verder!

E-mail Frans
Aanmelden e-mailnieuwsbrief

Aanmelden nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws en ontwikkelingen via onze maandelijkse e-mailnieuwsbrief
Meld u direct aan